Zoeken

(VERHAAL) #38 Deksels Makkelijk

Bijgewerkt: apr 22


Met smeervlekken op mijn gezicht, gelijk een robuuste soldaat aan het front, met mijn moersleutel in rechterhand en schroevendraaier in linkerhand, lasmasker vast op, voor het geval dat, bestudeer ik wat mijn nieuwste creatie moet gaan worden. Voordat ik naar het patentenbureau fiets, met dergelijke creatie of achterop, of in het karretje erachter, wil ik er uiteraard graag voor zorgen dat het telkens werkt. Dit om te voorkomen dat ik op eenzelfde manier te kakken wordt gezet als mij vorige keer overkwam. Ik had een uitvinding in elkaar gesleuteld, die heel simpel gemonteerd kan worden aan allerlei soorten aanrechten die men in huizen van tegenwoordig vindt. Een rubberen klem, waarin de deksel van desbetreffende pot geduwd kan worden, houdt een goede greep op die lastige deksel die maar niet open wil, omdat je olie aan je vingers hebt, kracht in de onderarmen mist, of helemaal geen handen hebt. De klem draait dan eens flink, waardoor zelfs de meest hardnekkig vastgedraaide deksel losgedraaid wordt. Maar tot mijn verbazing was er bij het patentbureau geen aanrecht aanwezig waarop ik deze uitvinding in zijn natuurlijke habitat kon presenteren. Als alternatief werd mij een bijzettafeltje aangeboden, wat ik na kort kibbelen huiverig accepteerde. Ik was immers niet van plan weer naar huis te gaan zonder mijn nieuwste uitvinding in volle glorie te hebben gepresenteerd


Het volgende gebeurde: ik had enkele potten van thuis meegenomen. Een appelmoespot, een jampot, een pot Sandwich Spread en een pot wortels en doperwten. Ook had ik een bruin brood meegenomen, niet alleen om wat presentatiecharme bij de critici over te brengen, maar ook hun magen te laten voelen hoe succesvol de “Deksels Makkelijk” is. Een van de critici bleek een fors gebouwde man, die zijn colbert met gemak opvulde, al bedacht ik me later dat dit ook aan de grootte van het colbert kan liggen, in plaats van zijn verkregen spiermassa. Als demonstratie kreeg ik de appelmoespot, ondanks mijn werkershanden, niet open, en keek daar moeilijk en gefrustreerd bij, alsof ik elk moment in huilen uit kon barsten, en de “Deksels Makkelijk” mij uit deze penibele situatie kon verlossen. De bonkige man pakte echter de pot van me over en slingerde het zonder gemak open. Om het erin te wrijven, of omdat hij zin had in appelmoes, dipte hij zijn wijsvinger in de appelmoes en nam een lik. Om toch mijn uitvinding te demonstreren sloot ik de pot wortels en dopwerten aan op de “Deksels Makkelijk”. Het is een simpele kwestie van de deksel in de rubberen klem schuiven, weet u ondertussen. Met een knop van de afstandsbediening is de klus gepiept. Ik zweette peentjes in de hoop dat ik de inhoud uit de pot kon krijgen, zonder morsen, zonder problemen. Maar het contragewicht van het bescheiden bijzettafeltje bleek te weinig voor de immense kracht die de zwiep van de rubberen klem voortbrengt. De pot vloog door de kamer en spatte tegen het plafond uit elkaar, waar hij ook nog bijna de kroonluchter naar beneden deed sodemieteren. Ik zag de tijd even stil staan en glimmende glasscherven, doperwtjes en kleine baby worteltjes, en het groentesap dat hen huishoudt door de fraai ingerichte kamer regenen. Ik werd niet geheel vriendelijk, maar absoluut dringend verzocht het pand te verlaten en goed na te denken over terugkomen.


Maar wat ik nu ga maken, zal compleet anders verlopen. Ze zullen me met open armen binnenlaten en het geld als uit de handen van verloren mannen in een stripclub geveegd op mijn genie neer doen regenen. Het heeft n

og enkele laatste aanpassingen nodig. Dan zal dit, mijn 39e uitvinding, degene zijn die het tij zal doen keren. Wacht u maar.

  • White Twitter Icon
  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White LinkedIn Icon

© 2020 by NICK FELIX.